ÇareGençlik diye başlamıştık bir serüvene..

Forum’un ne olduğunu bile bilmeyen kişilerin sanal aleme atılmalarına vesile olan bir forum idi, ÇareGençlik Forum..

Sıcak ortamıyla, doğallığı ile, candan üyeleri ile..

Bir aile ortamından farksız, heryerden ve herşeyden ayrıydı ÇareGençlik Forum’un yeri..

Öyle dostluklar kuruldu ki, sanal’dan öte.. Ömürlük..

Sanırım her güzel şeyin bir sonu olduğuna inanmaya daha çok yakınlaştığım anlardan birtanesi oldu, ÇareGençlik Forum’un kapanması..

Ama çok çalışıldı.. çabalanıldı.. ÇareGençlik yok olmamalıydı..

Uzun sürmedi ‘lâmelif’..

Bir aylık ara sonrası yeni bir soluk, yeni bir bismillah ve ÇareGençlik ile başladığımız yola devam edildi..

Fakat birşeyler yolunda değil idi..

Birşeyler eksik idi..

Göç tamam, hicret tamam ama muhacir nerde?..

Kimisi tamamlamıştı bu yolculuğu.. kimisi varmıştı lamelif’e..

Ama varamayan çok olmuştu..

Kayıp sayısı yüksek idi..

Buruk bir mutluluk ile ‘..vira Bismillah!’ dedik..

Heyecan var mıydı?.. Vardı elbet..

ve Umut vardı..

‘yolunu kayıp edenler, bir gün ulaşır elbet’ diye..

Fakat kısa bir süre sonra ÇareGençlik diye açılan Forumlar..

ÇareGençlik diye hücüm edenler..

ve ‘tü, kaka..’ olan ÇareGençler..

Dostluktan öteyse eğer mekan, o dostlukta, mekan da yerin dibine batsın..
Kırgınım..

Üzgünüm..

Ama bir soru, aklıma çelme takan sürekli..

Bu kadar basit mi?

…